روغن‌ها و انسيون است . مضر احشاء سردمزاجان و مصلح آن گل قند است هنگام احتقان بطن استعمال آن جايز نيست . جوز ، گردو ، گردكان در دوم گرم و در اول خشك همراه با رطوبت اضافى است . براى گرم مزاجان مضر و مصلح آن انار و سكنجبين و نيز خوردن اندكى تخم خشخاش است . كهنه و چروكيده آن مضر و سمى است و مصلح و علاج آن قى كردن و خوردن ترشى بعد از آن است . جوز الماثل ، تاتوره ، حافظه الصّحة ، حب جوز ماثل ، حب بدل الافيون در اول چهارم سرد و خشكى آن قريب به اعتدال است . باعث جنون و فساد فكر مىشود و مصلح آن فلفل و رازيانه است . مقدار مصرف آن يك دانگ است و كسى كه بيشتر از يك دانگ آن را بخورد و عادت به مخدّرات و مسكرات نداشته باشد ، جميع اشياء به نظر او كبود مىنمايد و خيالات فاسد و فساد عقل عارض مىشود و حركات و خندهء غير عادى و حالت ديوانگى دست خواهد داد . جوزبوا ، جوز هندى در آخر دوم گرم و در سوم خشك است . براى گرم‌مزاجان مضر و سردردآور و مصلح آن گشنيز و مضر جگر و شش و مصلح آن بنفشه و عسل مىباشد . مقدار خوراك آن تا 2 مثقال است . زياده‌روى در آن باعث كج‌خلقى و حماقت است . مشابه آن به وزن آن بسباسه است . چاى گرم تا آخر دوم و خشك در اواسط دوم و نوع اعلاى آن گرم در سوم و